Aktualności

Beton, cegła, tynk. Materiały, które miały przetrwać lata, dziś same potrzebują ochrony. Ich pozostałości są jednym z najbardziej czytelnych świadectw historii Lamsdorf, ale czas nie obchodzi się z nimi łagodnie. O tym, co dzieje się z zabytkową substancją dawnych obozów jenieckich i jak można ją chronić, rozmawialiśmy podczas wrześniowych Łambinowickich Spotkań Muzealnych, zorganizowanych w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa 2026.

Spotkanie przebiegało pod hasłem „Przyszłość przeszłości. Dziedzictwo w zagrożeniu” i poświęcone było wynikom ostatnich badań nad stanem zachowania infrastruktury obozowej oraz pracom konserwatorskim prowadzonym na terenie po Stalagu 318/VIII F (344) Lamsdorf. O ich przebiegu opowiedziała nasza koleżanka z Działu Zbiorów i Konserwacji, Zofia Szlęg. Przybliżyła metody dokumentowania i zabezpieczania pozostałości obozowej infrastruktury, a także wyzwania, z jakimi mierzą się osoby sprawujące nad nimi opiekę.

Nie był to jednak wyłącznie wykład o cegle i betonie. Uczestnicy mogli zajrzeć za kulisy pracy konserwatorskiej i dowiedzieć się, jak pozornie niegroźne czynniki – woda, słońce, rośliny, grzyby czy bakterie – krok po kroku przyczyniają się do degradacji materiałów. Spotkanie pokazało, że ochrona tego, co pozostało po dawnym systemie obozowym, wymaga nie tylko specjalistycznej wiedzy i badań, lecz także codziennej, konsekwentnej pracy.

Wrześniowe Łambinowickie Spotkanie Muzealne było również okazją do poznania osób, które tę pracę wykonują – muzealników, konserwatorów i wolontariuszy zaangażowanych w zachowanie materialnych śladów historii Lamsdorf. Bo choć beton i cegła potrafią przetrwać dziesięciolecia, bez naszej uwagi i troski mogą z czasem zniknąć.