Centralne Muzeum Jeńców Wojennych

Historia Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych sięga 1964 r., kiedy powstało ono jako zamiejscowy oddział Okręgowego Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu. Jednak już rok później ówczesny Minister Kultury i Sztuki podniósł bezpośrednio mu podległą placówkę do rangi muzeum państwowego o zasięgu ogólnokrajowym. Kilkakrotnie zmieniana była jego nazwa – na początku placówka działała jako Muzeum Martyrologii Jeńców Wojennych w Łambinowicach, od 1973 r. – jako Muzeum Martyrologii i Walki Jeńców Wojennych w Łambinowicach, zaś od 1984 r. funkcjonuje pod obecną nazwą.

W 1999 r., w związku z reformą administracyjną kraju, muzeum zostało podporządkowane władzom samorządowym województwa opolskiego. Aktualnie ogólny nadzór nad muzeum sprawuje Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a bezpośredni – Zarząd Województwa Opolskiego. Muzeum jest wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów prowadzonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i uprawnione do używania nazwy „muzeum rejestrowane”. Jednostka figuruje także w rejestrze samorządowych instytucji kultury prowadzonym przez Województwo Opolskie i posiada osobowość prawną. 

W 2015 r. muzeum uroczyście obchodziło pięćdziesięciolecie działalności. Z tej okazji otwarta została jubileuszowa wystawa „51/50”, na której zaprezentowano 51 szczególnych eksponatów, starannie wybranych ze zbiorów muzeum. W ramach obchodów odbyła się też międzynarodowa konferencja naukowa w Łambinowicach i panel dyskusyjny w Opolu, a także koncert w Filharmonii Opolskiej. W tym samym 2015 r. muzeum otrzymało najwyższe odznaczenie nadawane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – złoty medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Nie jest to jedyne wyróżnienie przyznane Centralnemu Muzeum Jeńców Wojennych. Zarówno sama placówka, jak i jej pracownicy, byli wielokrotnie nagradzani za swoją działalność edukacyjną, badawczą i wystawienniczą. Więcej o nagrodach dla Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych przeczytasz tutaj.

CMJW jest instytucją kultury Samorządu Województwa Opolskiego,
współprowadzoną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego